MediaKit: Website influencer

Influencer: Astrid Verboom-Drost

Astrid Verboom-Drost

Founder perf not so perf

Offered products

  • Post € Login for price

Statistics

1k - 10k
Reach
(unique visitors)
15
Views
168
Domain Authority
900
Trust flow
628
Citation flow
Verified

Demographics

Gender

Age

The demographics below are an example. Log in to see the actual demographics.

“Een brief voor mijn bikkel, Ivy”

3 months ago

Lieve Ivy, Corona was bij ons nog een ver van onze bedshow, het was in China dus hoezo zou dat hier zo snel komen. 7 februari 2020, wij gingen een nachtje weg, even een nachtje met zijn 2e naar een hotelletje samen. Heerlijk genoten maar heel blij om weer samen te zijn de dag erna. We hadden een heerlijke dag, echt een zondag. Cakejes bakken, pyjama dag en vooral lekker lui, achteraf gezien was je niet lui maar ziek.. dat hadden we helaas nog niet door.  S’middags werd je steeds meer moe, je begon wat zwaarder te ademen en je wilde eigenlijk niets meer. Ik kreeg er een heel vreemd gevoel van en we hielden je goed in de gaten. Binnen een uur werd het erger, je wilde slapen, begon nog harder te ademen. We hebben de huisartsenpost gebeld en we moesten gelijk komen. Wat er toen door me heen ging was alleen maar spanning, wat is er met ons meisje, wat gebeurd er allemaal. De hele rit hebben we een super lieve vrouw aan de lijn gehad die ons precies vertelde waar we heen moesten en wat we moesten doen. Je werd steeds slapper, je reageerde niet meer op mijn stem en papa was alleen maar met die vrouw in gesprek naar welk ziekenhuis we moesten. Omdat je weg viel en we je niet wakker kregen besloten ze een ambulance op te roepen en dat we naar een andere locatie moesten komen. We kwamen daar aan en iedereen stond klaar, we mochten mee naar binnen en alles werd gecontroleerd. Je kreeg extra zuurstof omdat je dat zichtbaar nodig had. We moesten toch door naar het ziekenhuis en daar eenmaal aangekomen bleek dat je zuurstof zo onwijs laag was en dat je koorts had. Na wachten en wachten werd het duidelijk en werd ons verteld dat je moest worden opgenomen. Geschrokken maar ergens wel blij, blij omdat ze je daar kunnen helpen. Er werd infuus aangebracht en dit vond je niet leuk, via je neusje kreeg je extra zuurstof en dit moest de hele nacht. Papa ging naar huis, je lievelings knuffels en pyjama’s halen.  Die nacht was vreselijk, die piepjes die slangetjes en die lampjes.. ik lag naast je en gelukkig heb je goed geslapen. We zijn uiteindelijk 2 dagen in het ziekenhuis gebleven en moesten daar in isolatie. Iets wat nu heel bekend is maar toen nog onwijs nieuw. Iedereen kwam in pak met maskers naar binnen en we mochten geen bezoek ontvangen.. achteraf vraag ik me af of dit met corona te maken had, dit zullen we nooit weten. Je bent een bikkel lieve Ivy, je kwam er bovenop en de 2e dag mocht je zuurstof slangetje er al weer uit! Je kreeg bezoek van een muziekjuf, lekkere broodjes van die lieve catering mevrouw en van het ziekenhuis een hele mooie beer. Ondanks dat deze mensen helemaal in pak en/of met maskers zaten waren ze lief en daar werd je blij van! Er werd de tijd genomen voor ons en zeker voor jou. Wat je echt hebt gehad weten we niet precies, in ieder geval een luchtweginfectie met zuurstof tekort en een virus.. welke dat is geweest weten we niet. Nu een jaar later ben ik ergens dankbaar dat dit voor de lockdown geweest is, er was tijd, begrip en vooral aandacht voor jou.  We zijn trots op je moppie.  Kus, Mama @mandy.dej

Het bericht “Een brief voor mijn bikkel, Ivy” verscheen eerst op Perf not so Perf.

HANNAH | @hannahita

3 months ago

Even voorstellen Mijn naam is Hannah (29), ik kom uit Den Bosch en ik ben alleenstaande mama van een heel knap jongetje genaamd Isaï (2). Ik werk in de zorg en in mijn vrije tijd schrijf en zing ik het liefst liedjes. Ook hou ik van foto’s maken van Isaï en moet ik regelmatig wat verwijderen omdat mijn telefoon weer eens vol is. Verder zoek ik in mijn vrije tijd graag vrienden en familie op samen met Isaï en als ik oppas voor hem heb kan ik er van genieten om lekker lui op de bank Netflix te kijken omringd door lekkere snacks. Facts Ik kan pendelen en mensen vinden me vaak wat zweverig, ik ben dol op astrologie en edelstenen. Ik lust geen kaas. ik kan absoluut niet rekenen.  Instagram Mijn instagram account bestaat sinds 2015, maar ik werd eigenlijk pas wat actiever in 2017 toen ik erg veel met mijn muziek bezig was. In februari 2018 werd Isaï geboren en sindsdien begon ik met het schrijven van korte stukjes als uitlaatklep. Het leukste aan instagram vind ik dat het echt een plek is waar ik mezelf kan zijn en kan delen wat ik leuk vind. Ook ben ik dankbaar voor alle bijzondere vriendschappen en samenwerkingen die via instagram zijn ontstaan. Minder leuk vind ik het dat mensen soms ongevraagd hun mening gaan geven of commentaar hebben op de dingen die ik plaats. Daarvan denk ik al snel, klik op de unfollow knop en klaar is Kees! 

Het bericht HANNAH | @hannahita verscheen eerst op Perf not so Perf.

Nathalie: “Ze kreeg gelijk een zuurstof bril op haar kleine gezichtje.”

3 months ago

“Goed nieuws, er groeit een gezond meisje in jouw buik!” Rond mei 2015 raakte ik eindelijk zwanger na ongeveer een jaar te hebben geprobeerd. Eindelijk was het zo ver, mijn tweede kindje in mijn buik. De gehele zwangerschap liep eigenlijk heel voorspoedig op wat kleine kwaaltjes na. Met de 20 weken echo kregen wij een uitgebreide echo omdat vader vroeger 5 hartafwijkingen had, dit hoefde niet perse zo te zijn voor de baby in mijn buik. Maar voor de zekerheid kregen wij een uitgebreide echo voornamelijk rondom het hart. Alles zag er goed uit volgens de gynaecoloog. Alles zat er op en er aan, en zag er goed uit. Ook vertelde hij dat er een meisje in mijn buik groeide, super leuk na een jongen! Op 23 februari begon mijn bevalling en eigenlijk ging dat super goed en heel snel! Rond 22.30 was ik in het kraamhotel bij het ziekenhuis met ongeveer 3/4 cm ontsluiting. Na het breken van mijn vliezen ging ik naar de verloskunde afdeling omdat de kleine in het vruchtwater had gepoept. Hierna ging het heel snel en werd ons kerngezonde meisje geboren om 00.25 uur op 24 februari 2016! Al snel mochten we naar huis omdat het met mij en de baby super goed ging. We hebben een hele fijne kraamtijd gehad met heel veel liefde en zorg van de kraamverzorgster. “Ze stopte met drinken en werd steeds maar benauwder..” Toen de kraamverzorgster weg was ging het goed, tot dat ze geen flesjes meer wilde drinken, geen plas luiers meer had en steeds benauwder werd. In het begin dacht ik, ach we zijn allemaal wel eens verkouden dus zou de baby ook wel een beetje verkouden zijn. Maar het werd steeds erger, elk flesje wat ze dronk kwam er uit en ze werd eigenlijk steeds benauwder en benauwder. Op 28 maart belde ik de huisarts en we moesten direct langs komen. Toen we daar waren werden we eigenlijk gewoon weer naar huis gestuurd met de boodschap: geef maar even een zetpil dan gaat het vanzelf wel over. Zo gezegd, zo gedaan en thuis aangekomen eerst maar een zetpil gegeven aan de kleine meid. Het werd er niet beter op en de volgende dag waren we weer bij de huisarts. Dit ging door tot aan donderdag 31 maart. Op vrijdag 1 april kregen we een andere huisarts omdat ik het gewoon echt niet vertrouwde. Eindelijk werden we doorgestuurd naar het Gelre ziekenhuis naar de spoedeisende hulp. Hier kwam gelijk de balie medewerkster luisteren naar de kleine meid en eigenlijk werden we daarna gelijk al opgehaald door de arts van de spoedeisende hulp. De kleine meid moest ik op het bed leggen en ze gingen haar saturatie meten. Dit hoort normaal tussen de 95 en de 100 te zitten maar bij haar was het 65. Toen gingen alle alarm bellen af en kwamen er wel 4/5 artsen aan gerend. Niemand vertelde me wat er aan de hand was. Ze werd overgedragen naar een kleiner bedje van de kinderafdeling. Ondertussen vertelde een verpleegkundige me wat er aan de hand was. Ze had te weinig zuurstof en het zag er niet goed uit, we werden overgeplaatst naar de kinderafdeling in het ziekenhuis. Later die dag bleek dat ze het RS virus had. Dit is een luchtweginfectie bij baby’s. Ze kreeg gelijk een zuurstof bril op haar kleine gezichtje. Er werd bloed geprikt voor allerlei onderzoeken. “Samen met de zuster heb ik haar uitgezwaaid toen ze met loeiende sirenes weg reed.” De eerste nacht in het ziekenhuis ging wel redelijk goed maar daarna ging het bergafwaarts. Ze kreeg hoestbuien waar ze zelf niet meer uit kon komen en daar boven op ook nog een longontsteking. Ze besloten om te gaan overleggen met het WKZ Utrecht. Zondag 3 april begon het overleg en op maandag 4 april kwam de verpleegkundige vertellen dat er een ambulance deze kant op kwam om de kleine meid over te brengen naar het WKZ. Maar eerst zou ze wel even naar de OK moeten om een buisje in haar keel geplaatst te krijgen. Ik mocht haar zelf naar de operatie kamer brengen. M’n lieve kleine meid daar zien liggen op zo’n grote brancard met allemaal folie om haar heen om haar onderweg warm te houden. Tranen begonnen te rollen over mijn wangen toen ik haar daar achter moest laten. Samen met de zuster heb ik haar uitgezwaaid toen ze met loeiende sirenes weg reed. Wij mochten er niet achteraan rijden omdat het te gevaarlijk was, ze rijden natuurlijk met hoge snelheid naar het WKZ. Snel gingen we onze spullen thuis ophalen om vervolgens naar het WKZ te gaan. Daar werden we opgevangen en gebracht naar afdeling de Pelikaan (kinder intensive care). “Ze lag volledig aan de beademing”. Toen ik de afdeling op kwam lopen zag ik haar liggen, volledig aan de beademing. Gelijk kwam er een verpleegkundige aan die vertelde dat ze eigenlijk heel rustig is vervoerd vanaf Apeldoorn naar Utrecht en dat ze haar gelijk geïnstalleerd hebben. In het Ronald McDonald huis was nog geen plek dus verbleef ik deze nacht ook in het ziekenhuis. De volgende dag ben ik natuurlijk gelijk weer naar ons meisje gegaan om te kijken hoe het met haar was. Ze hebben haar toen antibiotica gegeven voor de longontsteking en dit sloeg goed aan. De ontstekingswaardes gaan de rest van de week wat naar beneden en de drukken van de zuurstof worden ook steeds wat lager gezet. Het gaat eigenlijk de goede kant op met de kleine meid. Deze week heeft ze wel wat ups en downs gehad maar eigenlijk tot na het weekend ging het steeds beter en werd er al gesproken om naar huis te gaan tegen het einde van deze week. Ook was ze eindelijk verlost van de volledige beademingsapparatuur. Ze had alleen nog het neus brilletje en soms wat extra zuurstof met een maskertje die dan naast haar gezicht werd gelegd. “En toen begon de nachtmerrie opnieuw” Totdat ze weer koorts kreeg.. Toen zijn ze opnieuw gestart met een hogere dosis antibiotica, waar de koorts vandaan kwam konden de artsen niet zo goed verklaren maar de antibiotica leek weer erg goed aan te slaan. De donderdag en vrijdag verliepen zoals het ging voor de koorts. Als het zo door zou gaan dan zouden we zaterdag of maandag overgeplaatst worden naar Apeldoorn. In afwachting hiervan gingen wij vol goede moed het weekend in. Maar helaas, zaterdagochtend had ik een gemiste oproep van het WKZ. Gelijk belden we terug maar wat duurt het dan lang voor ze opnemen op de afdeling. Eindelijk pakte ze op. “Misschien is het verstandig om naar de afdeling te komen, je kleine meid ligt weer volledig aan de beademing.” Klonk er door de telefoon.. Snel en gehaast kwamen we aan en daar lag ze weer. Alles begon weer opnieuw, vannacht heeft ze weer koorts gekregen door een longontsteking en kreeg ze het zo moeilijk dat ze weer aan de beademing moest. De artsen vonden het maar vreemd dit kon niet alleen maar van een RS virus komen. (Normaal staat daar ongeveer 10 tot 12 dagen voor). Na nieuwe bloedtesten kwamen ze erachter dat haar infectiewaarden weer omhoog waren gegaan en dat haar HB te laag was (bloedarmoede). Ze moest “nieuw” bloed krijgen, maar haar bloedgroep was ivm haar leeftijd nog niet te bepalen. Ik prikte bloed om zo haar bloedgroep te kunnen bepalen. Niet lang daarna stroomde er vers bloed haar lichaampje in. Ze kreeg eindelijk weer wat kleur. Dichtgeknepen longblaasjes, longproblemen, hartproblemen, gedraaide aorta, CT-scan.. In de dagen hierna zijn ze bezig geweest met longfoto’s omdat ze echt niet op haar linker zij kon liggen. Uit de fotos bleek dat ze dicht geknepen longblaasjes had. Dit kan je een beetje vergelijken met een ventiel: er komt wel lucht in maar gaat nauwelijks lucht uit, dat verklaart dus ook alle longontstekingen. Ook kregen we 22 april te horen dat ze een CT-scan wilden maken om te kijken of er toch nog ergens iets anders aan de hand is in haar lichaam. Hiervan kregen wij ‘s-avonds al de uitslag. De kleine meid heeft naast haar longproblemen de afgelopen tijd ook een hartafwijking. Haar aorta ligt andersom. Normaal ligt deze links om het hart maar bij haar ligt hij rechts om. De aorta kan eventueel tegen haar luchtpijp aandrukken waardoor ze heel benauwd kan zijn maar dit kunnen ze pas verder onderzoeken als haar longontsteking zo goed als weg is. De dagen hierna gaat het wel weer redelijk de goede kant op. De ontstekingswaarden zakken. Ook werd haar tube eruit gehaald om te kijken hoe ze reageert op de andere vormen van beademing. (CPAP sprietjes met positieve druk zodat de longen open blijven) Ze willen nu eerst een echo maken van haar hart om alles in kaart te brengen hoe het precies ligt in haar lichaam en of de aorta echt het enige probleem is of dat er nog meer aan de hand is. Ook deze uitslag krijgen we in de avond van de arts. Haar aorta draait om de slokdarm en luchtpijp heen vertelde hij. (Vasculaire ring wordt dit genoemd). Bij de kleine meid was het niet een volledige ring maar door het bindweefsel wat er zit is het uiteindelijk wel een volledige ring. Dit betekent dat haar linker vertakking van haar luchtpijp vernauwd is. Dinsdag 29 april is er een overleg met chirurgen en artsen hoe ze dit kunnen gaan verhelpen dit horen wij later die week. Ook in deze dagen is ze wat vaker van de CPAP afgeweest om het echt op eigen kracht te proberen en dit ging eigenlijk best goed. Omdat het eigenlijk best goed gaat moet ze naar een andere afdeling. Dit is de afdeling Leeuw, deze afdeling is voor kinderen met voornamelijk hart problemen. Deze afdeling is wel iets anders omdat je niet meer de intensieve zorg krijgt die we de afgelopen wel hebben gehad op de afdeling Pelikaan. Gelukkig behouden we wel onze vaste arts van de Pelikaan. Hij komt dan ook vertellen wat ze hebben overlegt met de artsen en chirurgen eerder deze week. Ze willen gaan kijken of ze via een sneetje in haar rug het bindweefsel weg kunnen halen zodat de vertakking meer ruimte heeft en ze dus meer lucht krijgt. Deze operatie staat na 2 dagen gepland, het is dan inmiddels al weer 4 mei. De zenuwslopende operatie. 4 mei om 13.00 uur is ze eindelijk aan de beurt. De minuten leken wel uren. Wat was het vreselijk om te moeten wachten op dat ene telefoontje van de arts. Om 15.30 kreeg ik eindelijk het telefoontje dat de operatie was geslaagd. Ze werd wel weer naar de afdeling Pelikaan gebracht omdat ze wel weer een tube heeft gekregen maar eigenlijk mocht deze er al snel weer uit gelukkig! Net als de drain die in haar longen zat. Wel had ze nog een sonde voor haar voedingen maar daar had ze gelukkig geen last van. Ze doet het eigenlijk heel goed en wordt vrij snel weer naar de afdeling Leeuw gebracht. Ze heeft nog wel een zuurstof brilletje omdat haar saturatie net iets onder de lijn zat. Ook kwam de arts bij ons om te vertellen dat alles goed en voorspoedig was verlopen, ze hebben het bindweefsel wat rond de vertakking zat helemaal weg gehaald, wel legde de arts nog uit dat de vertakking een beetje bleef invallen maar dit wordt later als ze wat ouder is wel steviger door dat er kraakbeen omheen groeit. Naar huis! Eindelijk! De dagen erna ging het eigenlijk heel goed ondanks dat ze last kreeg van haar darmpjes deed ze het prima. Ook kregen wij te horen dat als ze zo door ging en haar hartslag iets zakte de komende dagen dat we dan op 10 mei eindelijk naar huis mochten! Na 5/6 slopende weken kregen we eindelijk het goede nieuws! Maar omdat het zo goed ging de afgelopen dagen kwam de verpleegkundige of we het misschien fijn vonden om vandaag 9 mei naar huis te willen en of...

Het bericht Nathalie: “Ze kreeg gelijk een zuurstof bril op haar kleine gezichtje.” verscheen eerst op Perf not so Perf.

Social media and content channels by Astrid Verboom-Drost

perfnotsoperf

Astrid Verboom-Drost Astrid Verboom-Drost 1k - 10k
Dé mommy blog over het échte leven van ouders en hun kinderen!

perfnotsoperf.nl

Astrid Verboom-Drost Astrid Verboom-Drost 1k - 10k
het échte leven van moeders
Share

Access to
the marketplace

If you want to view and compare the profiles and rates of all our influencers. Upgrade your subscription and handpick your favourite influencers to work with or plan a demo to get to know more about the influencers we have to offer.

Subscriptions